9 mei: de dag van Europa. Ook de dag van de eurozone?

Een mooiere dag waarop de Europese Unie zich kan waarmaken dan op de dag van Europa is niet denkbaar. Het is erop of eronder: het liefst met het Verenigd Koninkrijk, maar anders maar zonder. De euro heeft ons aan elkaar geklonken, en daar zullen we naar moeten handelen. Onderlinge solidariteit hebben we nodig voor stabilisering van de economie, maar daarmee ook voor het functioneren van de EU op alle andere terreinen. De thema’s waarop we samenwerken zijn niet straffeloos van elkaar los te knippen. Juist GroenLinks heeft dat al eerder ontdekt onder het motto ‘groen werkt’: investeren in een duurzame economie komt aan alle onze doelen tegemoet.

Maar als we de Europese Unie gezond willen houden, helpt een eenmalige injectie natuurlijk niet. Ook strenger handhaven als lidstaten hun begrotingstekort al te hoog hebben laten oplopen, is niet genoeg. We moeten zorgen voor Europese bevoegdheden die zorgen voor de slimme en duurzame keuzes. Geen blauwdruk voor alle lidstaten, maar wel overeenstemming over uitgangspunten voor een gezonde toekomst. Als we nu deze crisis niet aangrijpen om een gezamenlijk economisch beleid te voeren, wanneer dan wel? Na Portugal, na Spanje?

De dag van Europa brengt de groene politiek in elk geval een hart onder de riem. Groenen in Noord-Rijn-Westfalen: herzlichen Glückwunschen, 12,5 %! Als dat geen mooie voorbode voor 9 juni is….

En als laatste eerbetoon aan deze dag:  hieronder volgt mijn inleiding die ik bij de voorjaarsvergadering van de Vereniging voor Europees Recht heb gehouden. Het vormt een reactie op het rapport van de vereniging over de rol van nationale parlementen in de Europese Unie.

 De stille revolutie in ons migratiebeleid

Vorige week heeft het Hof van Justitie een revolutionaire uitspraak gedaan, die in Nederland niet zonder gevolgen blijft. Tot nu toe is het echter, op een klein artikeltje na, muisstil. Ambtenaren lopen enigszins paniekerig door de gangen van het justitie departement, maar bij de dorpspomp van onze media (Wakker Nederland?) heeft nog niemand alarm geslagen.  En dan blijven politici vanzelf onwetend, zo lijkt het wel.

 Een persoonlijk verlies voor de privacy

Een week geleden hielden Dwars en de Eerste Kamerfractie een symposium in de Eerste Kamer over privacy. Welke grenzen moeten we trekken als het gaat om de bescherming van onze privacy? En hoe krijgen we zelf meer greep op het gebruik van onze persoonsgegevens?

Het symposium was informatief en interactief en leverde veel enthousiaste reacties op. Enkele dagen later echter kwam de klap: Aaron Boudewijn, die een van onze workshops had ingeleid, bleek kort daarna te zijn overleden. Nauwelijks te bevatten dat de jongen die vorige week nog met ons samenwerkte, gisteren is begraven.

Aaron was 24 jaar en voerde een heldhaftige strijd tegen de opslag van vingerafdrukken in een centraal databestand.  Hij adviseerde ook anderen over mogelijke stappen tegen de opslag van hun vingerafdruk, en met zijn missie wist hij ook de deelnemers van ons symposium te inspireren. Zijn strijd zullen we ook binnen GroenLinks voortzetten.

Ik wens zijn familie en vrienden heel veel sterkte.

Hieronder mijn inleiding van het symposium:

 Europese Unie: crisismanagement of gezamenlijk beleid?

Dinsdag hadden we een debat over de Europese Unie. In Nederland valt het niet bepaald op, maar in Brussel kookt en borrelt het: na het Verdrag van Lissabon worden de nieuwe krachtsverhoudingen uitgeprobeerd en is het vechten om de poppetjes in de Europese diplomatieke diensten. Ondertussen wordt er getracht de Griekse crisis op te lossen en andere te voorkomen.

De houding van de Nederlandse regering is ronduit teleurstellend: ze pleit alleen voor een strengere handhaving van het Stabiliteits en Groeipact en meer toezicht op de financiële instellingen. Maar voor een gezamenlijk economisch beleid voelt de regering niets. Terwijl onze lotsverbondenheid binnen de EU zonneklaar is: we hebben één munt en willen een sterke speler op het wereldtoneel zijn. Deze regering is duidelijk niet klaar voor de toekomst: tijd dus voor verkiezingen.